Als ik ooit weer een keertje wat tijd heb dan:

* ga ik talloze artikelen schrijven voor Kiind die in mijn hoofd broeien

* ga ik weer naaien, timmeren, knutselen, kortom: flink diy-en

* ga ik de tafel mooi dekken

Maar nu eerst afstuderen. Vandaag ontving ik ‘groen licht’. Langzaam begin ik weer te geloven dat het ooit klaar is en dus komen de dromen over wat ik dan van mezelf ‘mag’ gaan doen. Tegen die tijd zien we wel weer of het realistische ideeën zijn. Er moet na het afstuderen namelijk gewoon gewerkt worden en, oja, de kinderen die vragen daarna ook gewoon nog steeds aandacht. Nou goed, dan ga ik bovenstaande dingen gewoon doen als de kinderen het huis uit zijn. Ik hoef me niet te vervelen ;).

Ik had wat prei liggen dat op moest. Het was echter niet genoeg en daarom dook ik de moestuin in om wat spinazie te plukken. Vandaag dus voor het eerst groente uit eigen tuin op het bord! Geen bijzonder culinair hoogstandje, maar wel een leuke moestuin mijlpaal. Mocht je toch razend benieuwd zijn, hierbij wat er op ons bord lag:

Volkoren penne: gewoon koken zoals altijd. Prei in ringen snijden en samen met de spinazie wokken in olijfolie. Wat kruiden erbij, wat roomkaas erbij, zonnebloempitten erbij en dan de gekookte pasta erbij. Niet heel fancy dus (wel gemakkelijk), maar het werd tijd voor boodschappen, dus veel was er ook niet in huis.

Gisteren heb ik ook nog een tomatenplantje gekregen die direct gepland is. Ben benieuwd!

Of een soort van.

Een veelgehoorde ‘opruim’ tip is je cd’s omzetten naar mp3tjes en vervolgens weggooien. Ik doe dit niet. Althans niet helemaal.

We hebben al een hele tijd terug wel alle cd’s omgezet naar mp3tjes en die spelen we af met de computer, maar de cd’s weggooien, dat doe ik niet. Niet opdat ik er op welke manier dan ook gehecht ben aan de glimmende schijfjes, maar omdat ik het idee heb dat het niet helemaal correct is. Is het mp3tje wel legaal wanneer de gekochte drager niet meer in je bezit is? Ik weet het antwoord niet en daarom is het niet weg.

Wel hebben we alle hoesjes weggedaan en zitten de cd’s in van die hoezen die je ook in de auto kan leggen. In plaats van meerdere cd-kasten hebben we nu een paar platte hoezen. Vind ik al heel aardig.

Hier is de een na de ander ziek, dus heel hard gaat het niet met de blogberichten. Tussen de spuugbakjes en buikkrampen door proberen we uiteraard wel vanalles te doen (afstuderen bijvoorbeeld *kuchkuch*). We hebben bijvoorbeeld weer wat vrachten spul het huis uit gewerkt.

Hobbyspul van mij.  Dit had ik nog niet weggedaan vanwege de redenen: kom ik vast óóit aan toe, komt vast óóit van pas, ik vind het zo mooi, het heeft geld gekost… Maar de realiteit is dat het ruimte in neemt, tegen de tijd dat ik er aan toe kom, is het niet meer actueel genoeg meer (ook mijn smaak fluctueert) en bovendien ervaarde ik juist door de aanwezigheid extra druk om er iets mee te doen, terwijl daar geen tijd voor is. Om het geld-argument te sussen, heb ik het niet weggegeven maar verkocht. Iedereen blij.

Verder wat serviesgoed, een oude naaimachine, een ladekastje en wat prul verkocht voor het goede doel.

Kleding, boeken en nog meer prul naar de kringloopwinkel.

Weer wat boeken verkocht via Bol (ben niet echt fan van bol, maar ik ben te lui om het anders aan te pakken).

Dat ruimt weer lekker op. Ik heb op het moment een doel voor ogen. In de garage van mijn ouders hing een prachtig dressoir uit de jaren 60 te hangen met garagespul erin. Zo’n kast waar je in een vintage-speciaal-zaak een klein fortuin voor mag neertellen als hij in perfecte staat is. Die perfecte staat, dat is niet meer zo en ook zaten er geen poten onder. Maargoed, deze kast ben ik dus aan het opknappen en moet in de plek van twee kasten komen. In die twee kasten past meer dan in het dressoir, dus er moet weer spul de deur uit.

Ik heb alleen een probleempje. Hoe meer spul ik van mij weg doe, hoe meer spul van de kinderen op die plekken terecht kwomt waar eerst mijn spul lag. Hun slaapkamer wordt steeds leger en onze woonkamer steeds voller.

Al jaren is hij onafscheidelijk met zijn zwarte coltrui. Andy Warhol is er niets bij. De trui werd 1 maat te klein, 2 maten te klein, 3 maten te klein. Maar het bleef het favoriete kledingstuk. Het begon zelfs pijnlijk te worden om het smalle colletje over het hoofd te trekken. De Vijfjarige nam een besluit. De col moest er dan maar af. En toen nog een knipje in de halsopening. Het zonnetje schijnt, dus ach, ook maar de mauwen eraf. Om zijn stoere reputatie te onderstrepen ook een aantal gaten in de vorm van punten. Het resultaat is een wijd naveltruitje, blote schouder en gaten. De jaren tachtig zijn er niets bij. En hij komt er mee weg. Hem staat het fantastisch. Onze artistiekeling.

Let op de zwarte veeg op zijn hand. Dat matcht.

De Vijfjarige was teleurgesteld. De paashaas had niets in zijn mandje gedaan (huh, zou die komen dan?). Dus gingen we eieren beschilderen. Die van hem mochten niet op de foto.

Ik doe een studie en ik ben al een tijdje bezig met het afronden hiervan. Op het moment moet ik bewijsmateriaal verzamelen dat ik bepaalde zaken 3/4 jaar geleden goed afgerond heb. Destijds wist ik niet dat ik dat nu moet regelen. Anders lag het uiteraard netjes in een mapje te wachten op het goede moment.
Ik raak hier (nu al) helemaal gestressd van. Ik ken de verhalen van medestudenten, ik heb ervaringen bij andere onderwijsinstellingen… dit is een hele opgave. Ik zal hier bovenop moeten zitten, talloze mailtjes aan moeten wagen, ik zal in de telefoon moeten klimmen, er zullen uren reistijd gaan zitten in op en neer crossen om de juiste mensen te spreken (die dan nooit bereikbaar zijn en waar je ook geen afspraak mee kan krijgen) en met een beetje pech moet ik alle verslagen opnieuw ter beoordeling overhandigen. Ik zal scherp en doortastend moeten zijn, maar tegelijkertijd moet ik dit loslaten op de momenten dat ik er even niets aan kan doen.

Ik hoop zo dat dit gewoon een pessimistisch verhaal is en het allemaal mee zal vallen. Maar in dit soort situaties weet ik dat de eenvoud vaak ver te zoeken is.

Gezellige stapstenen en plankjes in de grond met daarop de zaai informatie (soort plant, datum van zaaien en een tekening voor de niet lezende kinderen).

Radijs komt op (spinazie en snijsla zijn ook gesignaleerd, bloemkool laat op zich wachten).

We hebben met recht een houtjetouwtje hek (precies zoals ik het leuk vind).

Ach, nog maar een plaatje.

En ja, ik doe (ook) dit op de blote voeten (als het weer het toelaat).