Hier is de een na de ander ziek, dus heel hard gaat het niet met de blogberichten. Tussen de spuugbakjes en buikkrampen door proberen we uiteraard wel vanalles te doen (afstuderen bijvoorbeeld *kuchkuch*). We hebben bijvoorbeeld weer wat vrachten spul het huis uit gewerkt.

Hobbyspul van mij.  Dit had ik nog niet weggedaan vanwege de redenen: kom ik vast óóit aan toe, komt vast óóit van pas, ik vind het zo mooi, het heeft geld gekost… Maar de realiteit is dat het ruimte in neemt, tegen de tijd dat ik er aan toe kom, is het niet meer actueel genoeg meer (ook mijn smaak fluctueert) en bovendien ervaarde ik juist door de aanwezigheid extra druk om er iets mee te doen, terwijl daar geen tijd voor is. Om het geld-argument te sussen, heb ik het niet weggegeven maar verkocht. Iedereen blij.

Verder wat serviesgoed, een oude naaimachine, een ladekastje en wat prul verkocht voor het goede doel.

Kleding, boeken en nog meer prul naar de kringloopwinkel.

Weer wat boeken verkocht via Bol (ben niet echt fan van bol, maar ik ben te lui om het anders aan te pakken).

Dat ruimt weer lekker op. Ik heb op het moment een doel voor ogen. In de garage van mijn ouders hing een prachtig dressoir uit de jaren 60 te hangen met garagespul erin. Zo’n kast waar je in een vintage-speciaal-zaak een klein fortuin voor mag neertellen als hij in perfecte staat is. Die perfecte staat, dat is niet meer zo en ook zaten er geen poten onder. Maargoed, deze kast ben ik dus aan het opknappen en moet in de plek van twee kasten komen. In die twee kasten past meer dan in het dressoir, dus er moet weer spul de deur uit.

Ik heb alleen een probleempje. Hoe meer spul ik van mij weg doe, hoe meer spul van de kinderen op die plekken terecht kwomt waar eerst mijn spul lag. Hun slaapkamer wordt steeds leger en onze woonkamer steeds voller.