De oudste twee zijn op school, de jongste slaapt. Je besluit om op te ruimen. Je loopt naar de computer om een muziekje aan te zetten. Je ziet dat je mail hebt, verwijderd een paar spamberichten en de mail die je eigenlijk moet beantwoorden laat je even voor wat het is. Je bent immers bezig met opruimen, niet met mail. Vervolgens vind je wat kassabonnen en een oud tijdschrift die je bij het oud papier wil doen. Je merkt dat de oud papier mand vol zit, dus zoek je eerst een doos om het oud papier in te doen. De doos is al snel vol en de mand nog niet leeg. Je bedenkt dat het oud papier vandaag opgehaald wordt. Je brengt de doos maar direct naar buiten. Ook maar gelijk het restafval en het gft doen. Binnen hoor je dat je net dat ene liedje dat je wou horen gemist hebt omdat je buiten was. Even de playlist terugzetten. Ondertussen bedenk je dat je dus nog steeds niet bezig bent met opruimen. Typisch verschijnsel… misschien moet je er maar een blogbericht aan wijden. Omdat je weet dat je dit voorval gaat vergeten besluit je direct een bericht te typen. Terwijl je typt hoor je de baby alweer wakker worden.

Resultaat: geen opgeruimd huis, een papiermand die half geleegd is, een mailtje dat gedoemd is om vergeten te worden. En dan is de telefoon nog niet eens gegaan. Herkenbaar?

Vroeger ging het eigenlijk constant zo. Inmiddels lukt het me al iets beter om te focussen, maar toch verval ik nog geregeld in deze valkuil.