Voor iemand die probeert om het leven een beetje minimalistisch te benaderen heb ik bijzonder veel te doen.

Ik ben moeder van 3 kleine kinderen en echtgenoot, ik studeer voltijds, ik heb een eigen bedrijf, ik timmer aan de weg als beeldredacteur, redacteur en mede-eigenaar van kiind.nl, ik doe vrijwilligerswerk, ik probeer nog wat te sporten en ondertussen probeer ik gezonde maaltijden op tafel te toveren en het huis een beetje leefbaar te houden.

Misschien valt je al op dat bij de laatste paar steeds ‘probeer’ staat. Dit impliceert dat daar wel eens bij ingeschoten wordt. Juist deze dingen zijn zo essentieel; goed voor jezelf en je omgeving zorgen. Blijkbaar ben ik, samen met miljoenen andere mensen, niet in staat om mijn tijd zo te managen dat alles in balans is. Toch heb ik niet het idee dat ik rigoreus kan schrappen in mijn bezigheden. Al mijn activiteiten staan rondom mijn ambities/dromen en/of maken mij tot wie ik ben.

Door minder spullen in huis te hebben is wel het huis gemakkelijker leefbaar te houden. Nog verder ‘ontruimen’ maakt het nog leefbaarder; een proces waar we midden in staan. De kunst van basic koken, maar toch wat lekkers op tafel zetten leer ik al doende. De rest staat of valt voorlopig denk ik nog bij structureel te werk gaan. Ook iets waar ik nog kleine en grote stappen in moet maken.

Voor nu geeft het in ieder geval rust om te beseffen dat in alles wat ik ben en doe niet geschrapt hoeft te worden. De eenvoud ligt in het stoppen met verlangen (bijvoorbeeld naar meer dagen in de week), dat geeft weer meer ruimte voor de geest.