De blog verhuisd weer.
Ik wil namelijk gewoon de layout vrij kunnen aanpassen en dat kan hier niet. Wel op blogspot. Tot ziens daar dus :).
http://eenvoudigwit.blogspot.com

Maar wel met doeken meppen, met stokken krassen, met papier wrijven en natuurlijk good-old vingerwerk.

En de making off:

Opperste concentratie is daarvoor nodig.

Gingen we naar buiten om door de regen te rennen. We riepen naar de wolken dat het harder moest regenen. We gingen weer naar binnen om een warm bad aan te zetten en toen ging het nog harder regenen. Op blote voeten renden we door de plassen in de hele straat. We gingen naar binnen en het bad was warm en vol.

Heerlijk.

Met neme yoghurt, fruit, een glas en een theelepel.

De kans bestaat dat je dit allemaal al in huis hebt, je hoeft niet eens naar de winkel.

Prakken (je hebt geen blender, staafmixer of keukenmachine nodig) en mengen.

Glaasje vullen, theelepel erin, in de vriezer…. en voila:

Op Kiind.nl komt vandaag het recept.

Nog een filmpje. Even de laatste hoor ;). Hierna is de blog wel belerend genoeg geweest.

Ik ben het niet van A tot Z eens met deze meneer, maar hij legt bepaalde verbanden goed uit. Vorm verder vooral je eigen mening ;).

Wel kijken hoor.

Via Valhalla:

Must see, ofzo. Ik zou mijn mening kunnen geven, maar kijk maar gewoon. Ofja, eigenlijk lukt het ook gewoon niet om hier een welgeformuleerde mening over te hebben.
Heel actueel ook nu met de EHEC bacterie.

Vergeet niet om ook korenaren te plukken. Die maken elk veldboeket speciaal.

Smakelijk.

Snijsla en radijs.
Boerenkaas niet uit eigen tuin, maar van de Genneper Hoeve.

Een dressing erbij van honing, mosterd en yoghurt.

Ongeveer een jaar geleden (ik ben slecht in dit soort schattingen, maar laten we het bij deze vaststellen op zo’n jaar geleden) besloot ik dat ons huis te vol begon te raken. Ik was altijd maar bezig met puinruimen en zoeken en opeens viel het kwartje dat er gewoon teveel niet of bijna niet gebruikt spul in huis stond. Sindsdien zijn er heel wat vrachten richting kringloop vertrokken. En hoewel je met drie kinderen in huis altijd aan het opruimen blijft, helpt het absoluut.

Het heeft daarbij nog een effect. Ik zie opeens ‘het interieur’ beter. Ik begon ook ‘iets’ te missen hierin. Ik stopte deze gedachte weg met het idee dat het gewoon een koop-valkuil is; een soort nastuip van toen ik nog meer leek op een klassieke consument (*kuchuche*). Maar ik ben eruit. Ik mis humor. Spontaniteit. Luchtigheid. Onze keuken die half af is, is het meest spontane visuele item hier. Voorruit de kerrie-mosterd-oker-gele muur brengt misschien nog een smakelijke noot, maar verder is het gewoon te ernstig.

Zo, nu kunnen we er iets aan gaan doen.
Uhm, maar nu eerst afstuderen (ook alweer zoiets ernstigs) natuurlijk. Ik denk dat ik alle blogberichten de komende maand hiermee afsluit, haha.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.